“Ik hoorde een ‘knak’ en wist meteen dat er iets goed mis was”

Joyce (29 jaar) is werkzaam bij de gemeente als casemanager. In haar vrije tijd speelt ze hockey. Tijdens een hockeywedstrijd in oktober 2006 liep zij voorste kruisbandletsel op.

Wat gebeurde er precies?

Ik maakte een verkeerde schijnbeweging, waarbij mijn lichaam meedraaide, maar mijn knie bleef staan. Ik hoorde een ‘knak’ en voelde een pijnscheut in mijn knie. Ik wist meteen dat er iets goed mis was. In de dagen hierna werd mijn knie behoorlijk dik en een paar dagen heb ik mank gelopen, vanwege de pijn. Die pijn was overigens niet ondraaglijk, maar verdween pas nadat het vocht helemaal uit mijn knie verdwenen was. Toen was ik wel vier weken verder.

Hoe wist je dat het voorste kruisbandletsel was?

In eerste instantie ben ik naar de fysiotherapeut gegaan in mijn gezondheidscentrum. Die heeft me doorverwezen naar mijn huisarts. Mijn huisarts wilde het eerst nog even aankijken, maar ik drong aan op een consult bij een specialist. De orthopeed van het Máxima Medisch Centrum in Eindhoven heeft toen de diagnose gesteld en me verteld dat ik voorste kruisbandletsel had.

Ik heb daarna een second opinion in het Jeroen Bosch Ziekenhuis in Den Bosch aangevraagd. Daar werd dezelfde diagnose gesteld. Daarop werd er een MRI van mijn knie gemaakt, waaruit ook bleek dat mijn kruisband afgescheurd was. Toen werd meteen besloten om een voorste kruisbandreconstructie in te plannen.

Een operatie dus, hoe stond je daar tegenover?

In het begin twijfelde ik aan het nut van de ingreep. Het revalidatieproces duurt behoorlijk lang en aangezien ik niet veel last had van pijn leek een operatie onnodig. Toen ik echter meer hoorde over de operatie werd het voor mij wel duidelijk dat dit voor mij de beste oplossing was. Ik was namelijk al een tijdje aan het sukkelen met deze knie (na een eerder skiongelukje). Het risico dat ik meer kapot zou maken als ik weer een rare misstap zou maken was voor mij te groot.

Hoe heb je je voorbereid op de operatie?

Na de mededeling dat ik geopereerd moest worden heb ik op internet gezocht wat het precies inhield en de folders gelezen die ik uit het ziekenhuis had meegekregen. Tevens heb ik een afspraak gemaakt met de fysiotherapeut waar ik mijn revalidatie wilde gaan doen, omdat hij gespecialiseerd is in dit soort letsels en ik had gehoord dat hij goed was. Hij heeft me uitgebreid uitleg gegeven over wat de operatie nu precies inhoudt en hoe mijn revalidatieproces er ongeveer uit zou gaan zien.

Welke type operatie is er uitgevoerd en hoe is deze verlopen?

Een voorste kruisbandreconstructie met hamstringpees. De operatie ging goed, ik had een ruggenprik, dus heb de hele operatie op een tv-scherm mee kunnen kijken. De arts vertelde af en toe wat er te zien was, dus dat was wel interessant.

Hoe verliep de revalidatie?

Twee weken na de operatie ben ik begonnen met de revalidatie, gemiddeld zo’n drie keer per week oefenen, onder leiding van mijn fysiotherapeut. De revalidatie verloopt goed, het is prettig om vooruitgang te boeken en weer actief met mijn lichaam bezig te zijn. Ik merk dat ik sterker aan het worden ben. Een groot voordeel vind ik, dat ik samen met mensen train die soortgelijke operaties hebben gehad en dus ook aan het revalideren zijn. Tevens ben ik erg blij dat ik goed begeleid word door mijn fysiotherapeut, dit stimuleert ook om drie keer in de week trainen vol te kunnen houden.

Hoe is de situatie nu? Wat kun je wel en niet? Hoe is je situatie in vergelijking met voor het ongeluk?

Ik ben nu zo’n 4 maanden aan het revalideren. De gangbare dingen gaan weer goed. Ik kan weer normaal functioneren zonder pijn (lopen, traplopen, e.d.). Ik ben sinds kort ook weer aan het hardlopen. Dit doet nog wel pijn en ook conditioneel vraagt het behoorlijk wat energie. Wel merk ik dat ik in vergelijking tot voor mijn ongeluk sterker aan het worden ben. Tijdens de revalidatie ben je gericht bijvoorbeeld je beenspieren aan het trainen, mijn spierkracht in mijn benen is voelbaar en zichtbaar toegenomen in vergelijking met voor de operatie.

Waarom werkt je mee aan deze patiënteninformatiesite? Wil je de bezoekers van de site iets meegeven?

Wat ik zou willen meegeven is: laat je goed informeren met behulp van kennissen, folders, internet en ‘last but not least’ de fysiotherapeut die je tijdens het revalidatieproces gaat begeleiden. De meeste artsen hebben niet de tijd om je uitgebreid te vertellen wat zo’n operatie nu precies inhoudt. Het meest ingrijpende vind ik toch wel het revalidatieproces en daar weet een arts niet zo heel veel over te vertellen, is mijn ervaring.